2007/Oct/25

Living in my own world
Didn't understand
That anything can happen
When you take a chance
I never believed in
What I couldn't see
I never opened my heart
To all the possibilities (ooh)
I know that something has changed
Never felt this way
And right here tonight

This could be the start
Of something new
It feels so right
To be here with you (ooh)
And now looking in your eyes
I feel in my heart (feel in my heart)
The start of something new

Now who'd of ever thought that (ooh)
We'd both be here tonight (ooh yeah)
And the world looks so much brighter (brighter)
With you by my side
I know that something has changed
Never felt this way
I know it for real

This could be the start
Of something new
It feels so right
To be here with you (ooh)
And now looking in your eyes
I feel in my heart
The start of something new

I never knew that it could happen
Till it happened to me
I didn't know it before
But now it's easy to see

It's the start
Of something new
It feels so right
To be here with you (ooh)
And now looking in your eyes
I feel in my heart

That it's the start
Of something new
It feels so right (so right)
To be here with you (ooh)
And now looking in your eyes
I feel in my heart
The start of something new
Start of something new
The start of something new

 

2007/Apr/16

มีใครบางคนบอกว่า . . .
ในความรัก ของคนสองคน สุดท้ายเวลาที่เลิกกัน
เราจะรู้ว่าใครคือผู้ให้และใครคือผู้รับ

ผู้ให้ คือ คนที่หยิบยื่นความเจ็บปวดให้อีกฝ่าย
จะโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แต่เขาได้ให้มันไปแล้ว

ผู้รับ คือ คนที่ยอมรับความเจ็บปวดนั้นมา
โดยที่ไม่อยากได้มันเลยแม้แต่น้อย . . . แต่ก็ต้องรับมัน

ความหมายแบบนี้ ไม่มีใครอยากเป็นผู้รับแน่นอน
และบางคนคงไม่อยากจะเป็นผู้ให้เหมือนกัน . . .
เพราะกลัวว่าสักวันอาจจะเปลี่ยนมาเป็นผู้รับบ้าง

ใครคนนั้นบอกอีกว่า
บางสิ่งที่เขาหยิบยื่นให้ คนรับ . . . เต็มใจรับมันเสียด้วย
บางคนรับมันมา รู้ว่าหนัก วางมันลง เพราะกลัวเหนื่อย
บางคนรับมัน แบกไว้จนหนัก เหนื่อย ถึงวางมันลง
บางคน รู้ว่าหนัก กลับยิ่งแบก รับมันเพิ่ม มันยิ่งหนัก
ก็ยิ่งเหนื่อย แต่ไม่วางมันลง . . .

มันขึ้นอยู่กับว่าคนรับตั้งใจจะเก็บ จะแบกมันไว้กับตัวนานแค่ไหน
ความทุกข์ ความเสียใจ ความผิดหวัง ความเจ็บปวด
เราจะวางมันลง . . .
ครั้งเดียวทีเดียวเลย คงไม่ได้และไม่ง่าย

. . . แต่เมื่อไร . . .
ที่รู้สึกว่าแบกมันไว้ จนหลังไหล่ลู่ล้า อ่อนแรงไปหมด
ขอแค่ค่อยๆ วางมันลงทีละนิด ทีละนิด
เท่าที่จะวางได้เป็นพอ

. . . . สักวัน . . .
มันจะเบาบาง ผ่อนคลายความหนักหน่วงนั้นเอง
ตามกาลเวลา...แม้อาจจะไม่มีวันหมด เลยก็ตาม

. . . แต่ยังไง . . .
ก็ดีกว่าที่จะเก็บมันไว้แบบนั้น . . . ตลอดไป

2007/Jan/22

เ ร า ใ ส่ น า ฬิ ก า มื อ ซ้ า ย

ที่ ใ ส่ มื อ ซ้ า ย เ พ ร า ะ ถ นั ด ข ว า

ย ก มื อ ซ้ า ย ขึ้ น ม า ดู เ ว ล า ไ ด้ ง่ า ย

แ ต่ ถึ ง มี น า ฬิ ก า เ ร า ก็ ช อ บ ไ ป ส า ย อ ยู่ ดี

น า ฬิ ก า ก็ แ ค่ บ อ ก เ ว ล า . . ไ ม่ ไ ด้ ทำ ใ ห้ เ ร า ไ ป เ ร็ ว ขึ้ น



คิ ด ดู แ ล้ ว . . หั ว ใ จ ก็ อ ยู่ ท า ง ซ้ า ย เ ห มื อ น กั น

บ า ง ที เ ร า ก็ คิ ด น ะ . . ว่ า อ วั ย ว ะ ใ น ร่ า ง ก า ย ที่ มี 2 ชิ้ น

จ ะ อ ยู่ ซ้ า ย - ข ว า อ ย่ า ง

แ ข น , ข า , ลู ก ก ะ ต า ทำ น อ ง นั้ น . .

แ ล้ ว ที่ มี ชิ้ น เ ดี ย ว ก็ แ ส ด ง ค ว า ม โ ด ด ข อ ง มั น


อ ย่ า ง จ มู ก , ส ะ ดื อ ก็ อ ยู่ ต ร ง ก ล า ง . . ป ร ะ ม า ณ นั้ น



แ ล้ ว ทำ ไ ม . . หั ว ใ จ ถึ ง เ อี ย ง ซ้ า ย ล่ ะ ? ?

บ า ง ที เ ร า ก็ คิ ด ว่ า . . ที่ เ ป็ น งั้ น ก็ เ พ ร า ะ

ใ ค ร บ า ง ค น อ ย า ก เ ตื อ น ใ ห้ เ ร า รู้ ว่ า . .


หั ว ใ จ เ ร า ไ ม่ ห นั ก แ น่ น พ อ จ ะ อ ยู่ ต ร ง ก ล า ง

แ ล้ ว ก็ ไ ม่ มี ม า ก พ อ จ ะ แ บ่ ง เ ป็ น ส อ ง ด้ ว ย เ ห มื อ น กั น